ဒိုင္ယာရီ စာမ်က္နွာ ( ၁၃ ) ။ ။ အစားအေသာက္ …
မုန့္တီသည္ရဲ့ မုန္ ့တီသုတ္
သူမ နာမည္ကို ေလးမ မသိပါ …။ သူ ့ကို မုန့္တီသည္ လို ့ပဲ ေခၚၾကပါသည္ …။ သူ …. မုန္ ့တီကို ဘယ္လိုေရာင္းသလဲ ေလးမ မမွတ္မိေတာ့ပါ ( ေဟာဒီက မုန့္တီလို ့ပဲ ေရာင္းသလား… မုန့္တီ ရမယ္လို ့ ေအာ္သလား… ဘာမွမေအာ္တာလား… မမွတ္မိေတာ့ ) …။ မနက္ ၅ နာရီခြဲ ၆ နာရီေလာက္ဆိုရင္ သနပ္ခါး အေဖြးသားလိမ္းၿပီး အေဆာင္ေရွ ့မွာ သူေရာက္ေနတတ္ၿပီး အေဆာင္သူေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနတတ္ပါတယ္… ။ [...]
Filed under: Link to the past | 11 Comments »
အိမ္ေရွ့မွာ Notice စာေရာက္ေနတယ္…။ တက္စ္ထားတယ္ လမကုန္ခင္ေရးေပးပါ ေနာ့္ …. တဲ့ …။ ေျပာင္ျပသြားလိုက္ေသး… မခန့္တာေျပာပါတယ္…။ ဘာအေၾကာင္းေရးရမွာလဲ… သြားၾကည့္ေတာ့ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္နဲ ့ ဘာ Tag လည္းေတာ့ မသိပါ …. တဲ့ …။ လူႀကီးကို ေနာက္ျပန္ၿပီ …။ သူေရးထားတာ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ၾကယ္ပြင့္မ်ားႏွင့္ေတြ ့ဆံုျခင္းလိုလို ဆိုပါလား…။ အဟိ… ဂလို ဆိုေတာ့လည္း ေရးရေပမေပါ့ ….။ ေအာက္ဆံုးမွာေတာ့ “ အပ်င္းထူေနတဲ့ အစ္မေလးမ ” ဆိုပါလား……။ ဘယ္လိုလုပ္သိသြားပါလိမ့္ေနာ္ …။ လမကုန္ခင္ ျမန္ျမန္ ေရးေပးမွ ျဖစ္မယ္…။ ေတာ္ၾကာ နာမ၀ိေသသန ဆိုးဆိုးေတြ အတပ္ခံေနရဦးမယ္…။
ေငြၾကယ္ပြင့္ ေလးမ [...]
Filed under: Tag | 11 Comments »
ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္ က သံုးကိုယ္ခြဲၿပီး အခ်စ္အေၾကာင္း အျပင္းအထန္ ေဆြးေႏြးၿပီး သကာလ … က်န္တဲ့ သူေတြကိုလည္း သူခိုးေသေဖာ္ၫိွ .. အဲ.. ဟုတ္ေပါင္… က်န္တဲ့သူေတြလည္း အခ်စ္အေၾကာင္း ေဆြးေႏြး ရင္ဖြင့္နိုင္ၾကပါေစေတာ့ရယ္လို ့ ေစတနာ ေရွ့ထားၿပီး တစ္အုပ္တစ္မႀကီး ဆက္ေရးခိုင္းပါတယ္ …။
ေလးမ ေရးပါၿပီ…။
အခ်စ္ရိွတဲ့သူဆိုေတာ့ အခ်စ္အေၾကာင္း ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ႀကီး မသိေပမယ့္ ေကာင္းေကာင္း ေဆြးေႏြးနိုင္ပါတယ္ … ။ ခ်စ္တတ္တဲ့ … အခ်စ္ငတ္တဲ့…. ကမာၻေက်ာ္ပုဂိၢဳလ္ႀကီးေတြက အခ်စ္ကို သူတို ့အျမင္နဲ ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြဲ ့ဆိုခဲ့ၾကတယ္…။ အဲဒီအျမင္ေတြကို မကိုးကား ေတာ့ဘူး… ရိုးသားစြာနဲ ့ပဲ အခ်စ္ကို ဘာသာျပန္ၾကည့္ပါမယ္ …။ နိဒါန္းပ်ိဳးေနတာနဲ ့ အေတာ္ၾကာေနၿပီ…။ [...]
Filed under: Tag | 22 Comments »
စလံုးက စာကေလးက
စြပ္ျပဳတ္ေသာက္ခ်င္တယ္လို ့
စီေဘာက္စ္မွာ ခဏခဏပူဆာလို ့
စိတ္အာဟာရ ျဖစ္စရာ
စြပ္ျပဳတ္တစ္ခြက္ကို
စာကေလးနဲ ့တကြ
စိတ္၀င္စားတဲ့သူေသာက္သံုးဖို ့
စိတ္ပါလက္ပါ ကူးေပးလိုက္တယ္
စိတ္ခ်လက္ခ် သံုးေဆာင္ပါ
အဆိပ္မပါ
ဆရာေဖျမင့္ ဘာသာျပန္ထားတာ…။
နွလံုးသားအတြက္ တစ္သက္တာ အာဟာရ
အတန္းထဲက
အမွတ္မထင္ေလ့က်င့္ခန္းကေလးသည္
တစ္သက္တာမေမ့နိုင္စရာ
သင္ခန္းစာတစ္ခု ျဖစ္သြားခဲ့သည္။
ရက္သတၱပတ္တစ္ခုလံုး သခ်ၤာသစ္သင္ခန္းစာတစ္ခုကို အတန္းသားမ်ား အႀကိတ္အနယ္ ႀကိဳးပမ္းတြက္ခ်က္ခဲ့ၾကရသည္။ သင္ခန္းစာက ခက္ေတာ့ ကေလးေတြ စိတ္ပင္ပန္းကာ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦးလည္း ခါတိုင္းလို သည္းမခံနိုင္ဘဲ အလြယ္တကူ စိတ္တိုေနၾကသည္ ။သို ့နွင့္ အေျခအေနေတြ ဒီထက္ ဆိုးရြားမသြားခင္ ထိန္းသိမ္းရန္ အစီအစဥ္တစ္ခု ကၽြန္မ ျပဳလုပ္သည္ ။
ကၽြန္မ အစီအစဥ္က အတန္းသား တစ္ဥၤီးခ်င္းအား မိမိ အတန္းေဖာ္မ်ား၏ အမည္ကို တစ္ခုနွင့္တစ္ခု နည္းနည္းစီခ်ဲ၍ တန္းစီလ်က္ ဗလာစာရြက္တြင္ ေရးခ်ေစသည္။ ထို ့ေနာက္ အမည္တစ္ခုစီ၏ အနီးတြင္ ခ်န္ထားသည့္ ကြက္လပ္အသီးသီး တြင္ [...]
Filed under: That's what I wanna say, Thinkings from story | 18 Comments »
ကၽြန္မ လြတ္လပ္သြားၿပီ …
ကၽြန္မ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရခဲ့ၿပီ …
သူ.. ကၽြန္မကို စြန္ ့လႊတ္လိုက္ၿပီ…
မဟုတ္ဘူး… ကၽြန္မက သူ ့ကို စြန့္ခြာခဲ့တာ …
ဒီလိုေန ့မ်ိဳးကို ကၽြန္မ ေစာင့္ေနခဲ့တာ သိပ္ၾကာၿပီ … ကၽြန္မကို သိပ္ထိန္းခ်ဳပ္လြန္းတဲ့ သူ ့ဆီမွာ ကၽြန္မ မြန္းၾကပ္ေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီ… ။ သူ ့စိတ္နဲ ့ ကၽြန္မကိုယ္ျဖစ္ခဲ့ရတာ ၾကာခဲ့ၿပီ …။ လက္တြဲစကေတာ့ ဒီလိုညေနခင္းေတြမွာ သူနဲ ့အတူ ရိွေနရတာ… သူ ေပ်ာ္ေအာင္ …သူခိုင္းသမွ်.. လုပ္ေပးေနရတာ ကၽြန္မ သိပ္ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ …။
ဒါေပမယ့္တျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ကၽြန္မ ကိုယ္ကၽြန္မ ေပ်ာက္ဆံုးလာခဲ့တယ္…။ ကၽြန္မ ကိုယ္ ကၽြန္မ ( ကၽြန္မစိတ္.. [...]
Filed under: Pieces, Seasonal Post | 23 Comments »
“ ကိုယ္ျပန္လာၿပီ…
သူငယ္ခ်င္းေတြ စိုးစီစိုးစီ..
စီေဘာက္မွာ ျမည္
က်န္းမာပါရဲ့လားလို့ …”
သီခ်င္းဆိုၿပီး ျပန္လာပံုကိုၾကည့္ပါ…။ ေနေကာင္းက်န္းမာသြားပါၿပီ… ရွင္…။ အဖြဲ ့သားမ်ားအားလံုး မုန့္လာေကၽြးခ်င္ရင္ ေကၽြးလို့ရပါၿပီ…။
ဟို.. ညစ္ေနတဲ့ မဲေဆာက္ၾကြက္… စိတ္ညစ္ရင္.. ၀မ္းနည္းရင္ သီခ်င္းဆိုၿပီး ကျပပါ…။
ဘိုနွစ္ဘို.. ဘိုညိမ္း နဲ ့ဘိုတင့္… ျပဳစုမယ့္သူရွိေတာ့ ဒဏ္ရာကိုမေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေနတာလားအစ္မ ၊ အိမ္အလုပ္ေတြ မလုပ္ရေတာ့ဘူး..တို့.. ဟြန္း… အထင္နဲ့ မွန္းအုပ္ေနတယ္…။ ဟင္းေလးဘာေလး ခ်က္ပို့ဖို့ေတာ့မစဥ္းစားၾကဘူး..။ ေက နဲ့ ရာဟုကို ခ်က္ေကၽြးဖို့ ဟင္းခ်က္က်င့္ေနတာ မသိဘူးမွတ္ေနလား.. ဖြလိုက္ရမလား…။
မီ.. မြန္.. စိုးမိုးေလး.. ေၾကးအိုးေလး… မမကို သတိရတယ္ဆိုၿပီး ဇီးထုပ္ေတြ လိွမ့္စားေနၾကသလား…။
ေမွာ္ဆရာ.. အညာသား.. က်န္စစ္… လြမ္းလုင္ … သီဟညိမ္း… ေမာင္မင္းတို ့ [...]
Filed under: Uncategorized | 11 Comments »
