Feeling 28 ( 2 )

တကၠသိုလ္တက္စမွာ မိန္းကေလး ေက်ာင္းကလာျပီး အစ္ကိုေတြ ေမာင္ေတြ မရိွသူမို့ ေယာက်ာ္းေလးေတြကို သိပ္ေၾကာက္ခဲ့ပါတယ္ …။

စကားလာေျပာရင္လည္း ျပန္မေျပာရဲ…စရင္လည္းမရီရဲ … ျမွားနဲ့ေပါက္ရင္လည္း လွည့္မၾကည့္ရဲ …။

သိပ္ၾကီးက်ယ္တာပဲဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ခံယူခဲ့ပါတယ္…။

ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းကမဟုတ္တဲ့ အျပင္က အစ္ကိုေလးေယာက္နဲ့ မိတ္ေဆြေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါ ေယာက်္ားေလး မိတ္ေဆြေတြက အင္မတန္ ကူညီတတ္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားပါတယ္….။

အစ္ကိုေတြက ေက်ာင္းကဆြဲခိုင္းတဲ့ Drawing ေတြအတြက္ အျမဲကူညီေပးခဲ့သလို္ .. .ကၽြန္ေတာ္တို့ကို သစ္ရြက္မ်ိဳးစံုရွာေပးပါဗ်ာ ဆိုရင္လည္း သစ္ရြက္မ်ိဳးစံုကို လြယ္အိတ္အနီၾကားၾကီးထဲ ထည့္ျပီး.. မႏၱေလးကေန ပုသိမ္ၾကီးအထိ ခရီးေ၀းကို လာေပးပါတယ္…။

အေရာင္ေတြ စပ္လို့ မရဘူးဗ်ာ ဆိုရင္လည္း ငါတို့ စပ္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး အေဆာင္ေရွ့က ျမက္ခင္းေပၚမွာ အားရပါးရထိုင္ျပီး အေရာင္ေတြ စပ္ၾကပါတယ္…။

ဆရာ က ဌာနကို တိုင္းခိုင္းတဲ့ အခါမွာလည္း သူတို့ပဲ ေပၾကိဳးကိုင္ျပီး တိုင္းေပး.ကူေပးခဲ့ၾကတာပါ…။

မႏၱေလးေတာင္ေပၚမွာ… အိမ္ေတာ္ရာ ဘုရားမွာ…. ေတာင္သမန္အင္းမွာ … ၀က္သားတုတ္ထိုးဆိုင္မွာ …ေစ်းခ်ိဳထဲမွာ … ရတနာပံု ကစားကြင္းမွာ … အသုတ္ဆိုင္မွာ… မုန့္ပ်စ္သလက္ဆိုင္မွာ … ဘီသံုးလံုးမွာ ေလးမတို့ ၇ ေယာက္ရဲ့ ေျခရာေတြ … ခုခ်ိန္မွာ ျပန္ရွာေတြ့နိုင္ပါဦးမလား…။

အေဆာင္က မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ့ရဲ့ ဘယ္တစ္ေယာက္နဲ့ ဘယ္သူနဲ့ ၾကိဳက္သြားမလဲ ဆိုတဲ့ ခပ္တိမ္တိမ္အေတြးေတြကို ေမာင္နွမလို … သူငယ္ခ်င္းလို အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ေတြက အျပတ္အသတ္အနိုင္ယူနိုင္ခဲ့ပါတယ္…။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေတြ…အလုပ္ေတြနဲ့ ေ၀းကြာသြားလိုက္တာ ခုထိ ျပန္မဆံုၾကေတာ့ဘူး…။

ရန္ကုန္မွာ ပညာဆက္သင္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ … ကာလအၾကာၾကီး အိပ္ေမာက်ေနခဲ့ရွာတဲ့ … ေလးမရဲ့ ဖူးစာေရးနတ္ၾကီးက ျဗဳန္းဆိုနုိးလာျပီး ျမွားနဲ့ထပစ္ပါတယ္ …။

ျမွားမွန္သြားတဲ့ ေသရာပါဒဏ္ရာေၾကာင့္ ၂၀၀၃ မွာ “ ေရွ့က ေလွ်ာက္မွာလား.. ေနာက္ကလိုက္မွာလား ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းနဲ့ ကမ္းၾကိဳလာတဲ့လက္ကို “ ေဘးက လိုက္ရင္ အိုေကလား..” လို့ေမးရင္း လွမ္းခိုလိုက္ပါေတာ့တယ္….။

ဆက္ပါဦးမည္..။

Feeling 28 ( 1 )

အကယ္ဒမီ စိုးျမတ္သူဇာက ၃၅ နွစ္ေျမာက္ ေမြးေန့ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ခံစားမႈ ၃၅ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့တယ္…။ ေလးမကလည္း ေခတဲ့သူမွမဟုတ္ဘဲ … အကယ္ဒမီ ၁၅ ထပ္ကြမ္းေလ ( ေမာင္မ်ိဳးေပးတာ)….။ ဒီေတာ့ ေရးမွာေပါ့… လာျပီ..ခံစားမႈ ၂၈…။

လူတိုင္းမွာ သူတို့ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ရက္စြဲေတြ … သကၠရာဇ္ေတြ ကိုယ္စီရိွၾကပါတယ္…။

အဲဒီရက္စြဲေတြထဲမွာ ေရးမခ်ထားေပမယ့္ သတိရစရာေတြ..၀မ္းနည္းစရာေတြ …ေပ်ာ္စရာေတြ… ေမ့သြားတာေတြ… မွတ္မိေနတာေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ …။

ေလးမရဲ့ ၂၇ နွစ္တာျဖတ္သန္းလာတဲ့ လမ္းေဟာင္းေလးကို ျပန္ငဲ့ၾကည့္ရင္း မွတ္မွတ္ရရ မွတ္တမ္းေလးတစ္ခု ေရးထားခ်င္လာတယ္…။

၀န္ခံစရာတစ္ခုက ဒီမွတ္တမ္းထဲမွာ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ့ … ေသာကေတြ … မ်က္ရည္ေတြကို ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ပါတယ္….။

၁၉၈၀ … ဇန္န၀ါရီလရဲ့ ေန့တစ္ေန့မွာ ေလးမ လူ့ေလာကထဲ ေရာက္လာပါတယ္…။

သမီးတစ္ေယာက္ရိွျပီးသားမို့ သားေယာက်္ားေလး လိုခ်င္ေနတဲ့ ေမေမက ဘာေလးလဲဆရာမ… မိန္းကေလး..လို့လဲေျဖေရာ… ဟင္…ဆိုျပီး ဟိုဘက္လွည့္သြားခဲ့မိတယ္လို့ ေမေမက အျမဲေျပာပါတယ္…။

အဲလိုေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေမေမက ေလးမကို သိပ္္ခ်စ္ပါတယ္…။

ေလးမ ၁၆နွစ္အထိ အေမမပါတဲ့ ခရီးဆိုလို့ တစ္ခါပဲသြားဖူးပါတယ္…။ ခုခ်ိန္မွာ ေမေမ အားအကိုးဆံုးကလည္း ေလးမပါပဲ…။

ေဖေဖကေတာ့ တာ၀န္က်ေနတဲ့ေနရာကေန အေျပးအလႊား ေဆးရံုကိုလာၾကည့္ေတာ့ ဆရာမ ခ်ီလာတဲ့ ကေလးေလးက pink color ေလးလို့ေျပာပါတယ္…..။

ေလးမ ငယ္ငယ္က ေဖေဖက pink ေလးလို့ေခၚပါတယ္…။

၃နွစ္သမီးအရြယ္က ..အေမရိုက္လို့ အေဖနဲ့ သြားတိုင္မယ္ဆိုျပီး အေမအ၀တ္ေလွ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အိမ္တံခါးလွပ္ျပီး အိမ္ေပၚက ဆင္းသြားဖူးပါတယ္…။

၄ နွစ္သမီး အရြယ္ မူၾကိဳစတက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ “ သမီးကို သူမ်ား လာလုပ္ရင္ .. မခံလာနဲ့..ျပန္သာလုပ္ပစ္ခဲ့..” လို့ အေမမွာလိုက္တဲ့ စကားကို ေသခ်ာလိုက္နာခဲ့တဲ့ အတြက္ ေလးမရဲ့ ေက်ာင္းရာဇ၀င္မွာ ေလးမ ခံလာရတယ္ဆိုတာ မ၇ိွခဲ့ပါဘူး…

သူမ်ားကို ရန္စျခင္းမရိွေသာ္လည္း မေက်နပ္လွ်င္ ေျခေထာက္ကေလးေတာ့ ထိုးခံပစ္တတ္သည့္ ညစ္က်ယ္က်ယ္ လူဆိုးေလး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…။

၅ နွစ္ကေန ၁၆ နွစ္ အထိ မိန္းကေလးေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ယူခဲ့ပါတယ္ …

တပ္မေတာ္ေန့ ဥာဏ္စမ္း ေရးေျဖျပိဳင္ပြဲေတြမွာ စစ္သီခ်င္း တစ္ပုဒ္မွ ဆံုးေအာင္မေရးျပနိုင္ဘဲ တလြဲေတြခ်ည္း ေျဖတတ္ေပမယ့္ မိခင္နဲ့ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရးက က်င္းပတဲ့ က်န္းမာေရးဗဟုသုတ စာေမးပြဲေတြအတြက္ေတာ့ “အထူးေအာင္” ဆိုတဲ့ မွတ္ခ်က္ေရးထားတဲ့ ေအာင္လက္မွတ္ ၃ ခု ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါတယ္…။

ဒါေပမယ့္ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး…။

ဆယ္တန္းေျဖျပီး ေအာင္စာရင္းေစာင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကစျပီး တကၠသိုလ္မတက္ခင္အထိ study guide အျဖစ္ပိုက္ဆံရွာခဲ့ပါတယ္…။

မနက္ ၇ နာရီကေန ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးနဲ့ ထြက္လိုက္တာ ည ၉ နာရီခြဲအထိပါ … ညပိုင္းက အိမ္ေပၚထပ္က ညီမေလးကို Guide လုပ္ေပးတာပါ …။

ထို့ေနာက္ မႏၱေလးမွာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူဘ၀ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ … ေလးနက္စြာ …အဓိပါယ္ျပည့္၀စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္…။

၁၈ နွစ္သမီးကတည္းက အေမ့ အိမ္နဲ့ ခြဲသြားလိုက္တာ ဒီေန့အထိ သမီးကို အေမ လက္လႊတ္ခဲ့ရတယ္ လို့ ေမေမက မၾကာခဏေျပာခဲ့ပါတယ္…။

ဆက္ပါဦးမည္…။ ။