အမွတ္တရ (၂)…

“တစ္မိုးတည္းေအာက္ တစ္လမ္းတည္းေလွ်ာက္..”

သူငယ္ခ်င္း..
တစ္မိုးတည္းေအာက္မွာ …
အရိပ္ေပ်ာက္လို ့…မိုးေသာက္ခဲ့ရသူခ်င္းအတူတူပါပဲ…။
 

အရာရာကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့စိတ္
မင္းတို ့ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းျဖစ္ခဲ့ရင္…
ငါ၀မ္းေျမာက္ပါတယ္ ….သူငယ္ခ်င္း ….။

မင္းတို ့ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္း ပင္ပန္းၾကမ္းတမ္းခဲ့တာ
ငါ ကုိယ္ခ်င္းစာနိုင္ပါတယ္ … သူငယ္ခ်င္း …။

အခုေတာ့ သူတို ့ေလးေတြလဲ ….
ကံ့ေကာ္ေတာမွာ လမ္းမေလွ်ာက္နိုင္ေတာ့ဘူး…
အင္းယားမွာလဲ မရယ္ေမာနိုင္ေတာ့ပါဘူး…
မနက္ ၆ နာရီ ဖယ္ရီစီးလို ့
ည ၆ နာရီ အိမ္အေရာက္မွာ…
အေမာေဖာက္လို ့ ေက်ာင္းသားဘ၀ဆိုတာလဲ
ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ၾကပါျပီ…. သူငယ္ခ်င္း …။

တခ်ိန္မွာ မင္းတို ့ေတြ
စြမ္းနိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့
သူတို ့ကို ဒီအခြင့္အေရးေလးေတြ
ရေအာင္လုပ္ေပးလိုက္ပါ ….သူငယ္ခ်င္း ။

ငါဟာ ဘာမွမဟုတ္
အျဖဴေရာင္တစ္ခုပါ သူငယ္ခ်င္း …
၀ါးလံုးရွည္နဲ ့လဲမရမ္းဘူး
ဓါးရိုးလဲမကမ္းဘူး ….
မင္းတုိ ့ကို ဂုဏ္ယူခ်င္ရံုသက္သက္ပါ ….သူငယ္ခ်င္း…။

ငါတို ့အားလံုး…. ေလာကဇာတ္ခံုေပၚမွာ
ဇာတ္ဆရာခ်တဲ့ ေနရာက
ဇာတ္ကေနၾကရတယ္…..သူငယ္ခ်င္း…။
ဒါေပမယ့္
ဘီလူးေခါင္းေဆာင္းျပီး….ျပံဳးျပလို ့လဲရပါတယ္…
အရူးဆိုင္းတီးျပီး … ထူးျပလို ့လဲရပါတယ္ …
လူၾကမ္းမင္းသား မ်က္ရည္က်လို ့လဲရပါတယ္….
အေရးၾကီးတာက မင္းေပးမယ့္ အနုပညာပါပဲ …..။ ။

ကိုမွ်ားျပာေရးတဲ့ “တစ္မိုးတည္းေအာက္” ကဗ်ာရဲ့ ကြန္မန္ ့မွာ ေလးမ ၀င္ေရးခဲ့တာပါ..။ မွ်ားျပာက ဘေလာ့ဂ္မွာျပန္တင္ေပးပါတယ္…။ အခု သူမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေလး ျပန္ခိုးလာတာပါ…။ ရွဴး…သြားမေျပာနဲ့ေနာ္…။ ။

အမွတ္တရ ….(၁)

ေလးမ ရဲ့ပို့စ္ေတြမွာ ေရးေပးသြားတဲ့ ကဗ်ာ ၂ ပုဒ္ကို ၾကိဳက္လြန္းလို့ တင္လိုက္ပါတယ္…။

“အရူးမ်ားမဖတ္ရ…” တြင္ ေရးသြားေသာကဗ်ာ…
“နာရီပ်က္တစ္လံုးရယ္ …
ႏို႕ဆီခြက္ တစ္ခြက္ရယ္ …
ယပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းရယ္ …
ဣစာသရဆာလာအိတ္တစ္လံုးရယ္ …
သူငယ္ခ်င္း ေခြး၀ဲစားတစ္ေကာင္ရယ္ …
လမ္းတကာ အိမ္ယာတည္ၿပီး
ဆင္တရံ ျမင္းတရံ စီးထားတဲ႕ ဖိနပ္မွာ
ေျမပံုမပါဘူး …
အရိုးတို အရြက္ဖားတဲ႕ ထီးအိုေလးမွာလည္း
ရာသီဥတု မပါဘူး …
ၿပီးေရာ …
rapper တစ္ေယာက္လို ပြေယာင္းေနတဲ႕ အ၀တ္
ေဖာင္းကားေနတဲ႕ စိတ္နဲ႕(ဖာရာေထးရာမပါဘူး)
တစ္လွိမ္႕လွိမ္႕သြားေနတုန္း …
အားလံုးထက္ တစ္မူးသာတယ္ …”

ေရးသူ= ဂ်ယ္ရီ

ေလးမက အရူးကို စကားေျပနဲ့ ေရးျပတယ္..။ ဂ်ယ္ရီက ကဗ်ာျပန္ေရးသြားတယ္…။ ပညာေရး၀န္ၾကီးသိရင္ “ေဖာ္ျပပါ စကားေျပကို ကဗ်ာစပ္ဆိုပါ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပံုစံ အသစ္ေပၚလာနိုင္တယ္…။

“နႈတ္မဆက္နဲ့ ငိုခ်င္တယ္” တြင္ ကိုမွ်ားျပာ ေရးစပ္သြားေသာကဗ်ာ…

(ကဗ်ာ ေခါင္းစဥ္= ရင္ဘတ္ၾကီးထဲက..)
“ေတြ ့ဆံုၾကံဳကြဲ မျမဲေသာ္လည္း
သိနားလည္လွ်က္ ေမ့ဖို့ခက္သည္
ျဖတ္မရေသာ သံေယာစဥ္……။
မျမင္ခ်င္ေယာင္ မေတြ ့ေအာင္လည္း
ေဆာင္၍မရ သဘာ၀မယ္
ပုထုသေဘာ လူ့မေနာကို
လိုက္၍မညီ ဥာဏ္မမွီသည္
ျဖတ္၍မရ ဤေလာက ……. ။
ဤေလာက၏ သံေယာစဥ္တြင္
ရစ္ေႏွာင္မိသား ငမိုက္သားမွာ
ခ်ဳပ္တည္းျဖတ္ေျခာက္ ထိုးေဖာက္ထြက္လည္း
ရုန္းထြက္မရ ဖ်က္မရသည္
ေမ်ာသာ လြင့္လိုက္ခ်င္ေတာ့သည္ …… ။ ”

ေရးသူ=မွ်ားျပာ ( bluearrow07.blogspot.com)

ပိုင္ရွင္မ်ားသည္… ထြက္ေျပးေနသူနွင့္ အိမ္ေျခမဲ့တစ္ဦးျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ခြင့္မေတာင္း…ေခါင္းစဥ္မေမးေတာ့ပါ…။ မ်က္စိလည္ျပီးေရာက္လာလွ်င္ အလိုက္တသိ ေခါင္းစဥ္ေပးသြားနိုင္သည္…။ ။